ถามกันจังว่าตอนเย็น ๆ แกจะรีบกลับไปทำอะไร ขี้เกียจเดินห้าง ขี้เกียจไปนั่งกินข้าวกับเพื่อน

ก็ชั้นชอบอยู่บ้านง่ะ แล้วก็นะ มีนัดกับซีรีส์เกาหลี กองใหญ่โตเท่าภูเขา จนตอนนี้ต้องทำ index

สรุปว่าเรื่องใหนอยู่ที่ใคร ไอ้คนให้ยืมก็ลืมเหมือนกันว่ะ

ใครบอกว่าซีรีส์เกาหลี ญี่ปุ่น ไร้สาระ มีแต่ซาบซึ้งบ้าบอ  แต่เราเถียงนะ

เค้าไม่รู้จักละครดี ๆ ที่เราจะเล่าให้ฟัง

Oh Dal ja's spring ( ชื่อไทยไม่รู้จะใช้ว่าอะไรดีอ่ะ )

สิ่งที่ได้จากตัวละครทุกตัวในเรื่อง เป็นกำลังใจให้กับชีวิตการทำงาน

ของ working woman ( สรุปเอาเอง) อย่างเราเป็นอย่างมาก

 

1. ดัลจาเป็นคนหัวโบราณเพราะครอบครัวเธอสอนมาดี ให้รักนวลสงวนตัว เธอจึงไม่เคยมีแฟนจนอายุ 32

 

2. ดัลจาทำงานเก่ง เธอมีน้ำใจและเข้าใจคนอื่นรอบตัวเธอเสมอ แม้ช่วงแรก ๆ เธอจะเงอะงะ

ซุ่มซ่ามไปบ้าง แต่เธอก็เรียนรู้ที่จะปรับตัวและเธอก้าวหน้าเป็นที่รักของทุกคนรอบตัว ( อันนี้เรา

ต้องเลียนแบบ ) 555

 

3. ดัลจาสอนให้เรามองคนอื่นในมุมมองใหม่ แม้ภายนอกที่เค้าแสดง เค้าจะทำให้เรารู้สึกแย่

หรือทำอะไรที่ใคร ๆ ดูว่าไม่ควร

        แต่ทุกคนมีด้านที่เรามองไม่เห็นเสมอ ลึก ๆ เค้าอาจจะมีเหตุผลที่ไม่สามารถอธิบายได้

ฉะนั้น จงยอมรับที่จะเข้าใจในสิ่งที่คนอื่นเป็น แม้เราจะไม่เข้าใจเหตุผลก็ตาม งงป่ะ?

 

4. คนบางคนที่เค้าไม่เหมาะสมที่จะเป็นคนรักของเรา เค้าอาจจะมีมิตรภาพที่ดีในแบบอื่น ๆ ให้กับเรา

 และกลายเป็นเพื่อนที่ดี ๆ ที่คอยให้เราพึ่งพาในเวลาที่เราต้องการ

 

5. คัง เทบง ( พระเอกจ้า ) ดูเฉยเมย ไม่ค่อยเป็นมิตร แต่จริง ๆ แล้ว เค้ามีความมุ่งมั่น ตั้งใจจริง

แล้วก็น่ารักม๊าก มาก

 

 

 

อันนี้เนื้อเรื่อง ย่อ ๆ ตัดมาจาก blog ของใครซักคน ขอโทษเจ้าของด้วยค่ะ ที่จำที่มาไม่ได้แล้ว



Oh Dal ja's spring เป็นซีรี่ย์เกาหลีที่เพิ่งดูจบค่ะ

เป็นเรื่องราวโรแมนติกคอมเมดีของ หญิงสาว สวย โสด อายุ 33 ปี working woman นามว่า โอดัลจา กับหนุ่มน้อยน่ารักอายุ 27 ปีชื่อ คังแทบง

โอดัลจา หญิงสาวที่หัวอนุรักษ์ เชื่อมั่นในรักแท้และรอคอยใครซักคนมาเติมเต็มหัวใจ โดยคิดว่าเนื้อคู่ที่แท้จริงกำลังจะมา แต่จนแล้วจนรอดก็ผ่านไปจนอายุ 33 ปีแล้ว ยังไม่เจอซะงั้น

แต่พอจะเจอกัน ก็มีเรื่องราววุ่นวายเกิดขึ้น เมื่อมีผู้ชายเข้ามาในชีวิตพร้อมกันทีเดียวถึง 3 คน หนึ่งในนั้นคือพระเอกของเรา

คังแทบง ชายหนุ่มอายุ 27 ปี เป็น(อดีต)ทนายความ เรียนจบกฎหมายภายในเวลา 2 ปีด้วยคะแนนเกียรตินิยมอันดับ 1 ของมหาวิทยาลัยชื่อดัง พ่อเป็นศาสตราจารย์ บ้านรวย หน้าตาน่ารัก นิสัยดี แต่จะนิ่งๆ ดูลึกลับนิดนึง น่าค้นหาทีเดียว เป็นคนตรงไปตรงมา ซื่อตรงกับความรู้สึกของตัวเอง ชอบก็บอกว่าชอบ ไม่ชอบก็พูดออกมาเลยเหมือนกัน ชอบทำหน้านิ่งๆ มองตรงๆ สายตาเฉยๆ แต่ทำเอาเจ๊ดัลจาละลายได้ (เจ๊แป๋วละลายได้เหมือนกัน หุหุหุ)

จับพลัดจับผลูต้องมาอยู่บ้านเดียวกับ ดัลจา จากทีแรกแค่ตกลงจะเป็นแฟนปลอมๆเท่านั้น แต่สุดท้ายเมื่อได้สัมผัสกับความน่ารัก ไร้เดียงสาของ ดัลจา เข้า ความใกล้ชิดก็ก่อให้เกิดเป็นความรักได้ไม่ยาก

Dialogue ประจำตัวนางเอก โอดัลจา ที่ชอบพูดตอนจบในแต่ละตอนคือ “โอ้มายกอด ฉันอายุ 33 ปี.......” เช่น

“โอ้มายกอด...ฉันอายุ 33 ปี เพิ่งเคยเดทเป็นครั้งแรก”

“โอ้มายกอด...ฉันอายุ 33 ปี เพิ่งได้ดอกไม้จากชายหนุ่มเป็นครั้งแรก”

“โอ้มายกอด...ฉันอายุ 33 ปี เพิ่งเคยโดนผู้ชายกอดเป็นครั้งแรก”



ให้คะแนนเนื้อเรื่องและความสมเหตุสมผล 9/10 มีที่มาที่ไป ดำเนินเรื่องได้ดี สนุกสนาน มีเรื่องราวของความสัมพันธ์ของคนในที่ทำงานที่อยู่กันแบบน่ารัก คอยช่วยเหลือกันดี


เรื่องความรักกุ๊กกิ๊ก มีตัวเอกอยู่ 2 คู่

คู่พระเอก-นางเอก ดูแล้วจะอิจฉานางเอกเป็นอย่างยิ่ง เพราะคังแทบงเล่นทำให้นูน่า(คำที่ผู้ชายใช้เรียกผู้หญิงที่อายุมากกว่า)หวั่นไหวบ่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นคำพูดที่ตรงไปตรงมาแต่จริงใจ ขโมยกอด หอมแก้ม และจุ๊บหน้าผากเจ้บ่อยๆ น่ารักมาก อิอิอิ

ส่วนอีกคู่ก็น่ารักใช่ย่อย เพราะผู้หญิงเป็นพิธีกรรายการ Handa Home shopping ส่วนผู้ชายเป็น producer รายการ ฝ่ายหญิงก็ สวย เริด เชิด หยิ่ง แต่แอบมีน้ำใจแบบหยิ่งๆน่ะแหละ น่ารักดี คอยช่วยเหลือนางเอก ดัลจา อยู่เสมอจนเป็นเพื่อนรักกัน ส่วนฝ่ายชายก็เพื่อนรัก ดัลจา เหมือนกัน เอาไว้คอยปรึกษาเรื่องแฟนของแต่ละคน

ดูเรื่องย่อเหมือนจะไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ พล็อตธรรมดาๆนี่แหละ แต่ก็เป็นอีกเรื่องที่มีเสน่ห์ น่าดูทีเดียว

ดูได้เรื่อยๆแบบไม่ได้คลั่งไคล้เท่าที่ควร แต่ก็ตลกดีนะ มีหยอดมุขตลกอยู่เรื่อยๆ ฮาดี ใครชอบหนังแนวตลกสนุกสนานไม่ควรพลาดเรื่องนี้ค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

ชอบมากค่ะเรื่องนี้ สนุกมากน่าติดตาม

#5 By tu (223.207.62.158) on 2011-03-20 00:03

#4 By (118.173.207.75) on 2010-04-06 01:50

เราว่านะหนังเกาหลีกะหนังญี่ปุ่นมีสาระกว่าหนังไทยตั้งเยอะ หนังไทยมีแต่ตบตีกัน วันๆก็แย่งแต่"ผู้ชาย" angry smile เบื่อมากกกกก........ เราไม่ค่อยชอบหนังไทยก็ตรงนี้แหละ จริงมั้ยคะ?

แล้วก็...หนังเกาหลีกับญี่ปุ่นสนุกกว่าหนังไทยอีก(แถมเพลงก็เพราะ)ถึงเราจะดูแต่การ์ตูนแต่เราก็ยังต้องนั่งฟังเพลงซีรีส์เกาหลี เพลงมัยเพราะมากกกกกๆเลยค่ะ big smile

#3 By shinji_bayan on 2009-07-29 17:56

หนังเกาหลีมีคนบอกไร้สาระด้วยเหรอครับ

งั้นไปดูละครไทยดีกว่าสาระดีทั้งนั้น

เพราะสาระมันดีเกินไงผมเลยไม่ได้ดูละครมาเกิน5ปีแล้ว

ดูทีวีแต่ข่าวกับถ่ายทอดสดพวกกีฬา

หนังเกาหลีติดตามมานานแล้วครับ

แรกเลยนะมันยังไม่บูมหนังเกาหลีส่วนมากจะเป็นพวกเก็บกด

ไม่ก็แสดงออกทางเพศแบบตลกร้ายซะเยอะ

จนมาช่วงหลังเกาหลีบูมผมถึงได้เห็นหนังรักดีๆโรแมนติกเยอะเลย

อย่า่ง คอฟฟี่ ปริ้นท์ ถ้าใครไร้สาระนี่เถียงเลย อยากให้ดูการแสดงดูคอสตูม ดูอินทีเรีย ดีไซน์ของหนังว่าเค้าลงทุนและค้นคว้าหาข้อมูลกันแค่ไหน หนังคนไทยไม่ได้ขี้เล็บเลยนะครับเรื่องความละเอียดอ่อนของงานสร้างและการคัดตัวรวมถึงการแสดงด้วย

อยากให้ไปดูเรื่อง wanee&junah ครับหนังน่ารักมากขึ้นต้นเล่าเรื่องด้วยสีน้ำตอนจบก็สรุปด้วยสีน้ำอีกเช่นกัน

และอีกหลายเรื่องไว้แลกเปลี่ยนข้อมูลกันนะครับ

#2 By k_i on 2009-07-28 21:31

นายชบาไม่ค่อยได้ดู ซีรี่ย์ เกาหลีอ่ะ..
ที่ได้ดูมาบ้างก็รู้สึกว่าเรื่องราวส่วนใหญ่จะโรแมนติก ประทับใจ ซาบซึ้ง เลยไม่แปลกใจว่าทำไมคนไทย จึงชอบมากกว่า ละครหลังข่าว ที่ตัวร้าย ออกมา แว้ด ๆๆๆ ตลอด.....

เรื่องนี้ก็น่าดูดีน้ะ...

ปล. วันเกิดอ่ะในบล็อกอ่ะ มันเป็นอย่างนั้นเอง นายชบาไม่ได้ทำอะไรกับมัน เลยปล่อยอย่างนั้นดีดว่า...ปกปิด

#1 By นาย ช บ า on 2009-07-28 11:20